سلام و عرض ادب

بعد از مدتها گفتم سری به وبلاگ شما بزنم

دیدم هیچی نیست ببینم!!!

نمیدانم درس میخونید یا نه

اما این وبلاگ مال شماست و پوسته ی خارجی برق ۸۹ رازی رو شامل میشه و ظاهرا در درون خاموش و سوت و کوره

اما به هرحال دعوتید به خوانش شعر

:

این را کودکی در خواب به من گفت

این مشاعره
تازه شروع میشود

تو با قلم

من

با خون


نون بده


و من از خواب پریدم



سلمان انفرادی

این مطلبو با یه جمله در جواب محمد به پایان میبرم :::::::

من آنم که حتی نزدیکانم مرا با این نام نمیشناسند ......من آنم که ناشناس بودن را دوست دارد ....و تو آنی که نیاز به خودنمایی داری ....پس بنما ...بنما که وقت زیاد است ....اما خوب بنما ....که فرصت کم .......

بدرود  

اما نظر نداشتن شماهم کلاسیا باعث این وضع میشه که وبلاگ سرد و خاموش بشه!!!

به هرحال وظیفه دونستم که از طرف بچه های کلاس و خودم وبرای ثبت تاریخی -که ممکنه وبلاگمون یه

روزی زیرخاکی شه- به  شاگرد برترای کلاس این موفقیتو تبریک بگم.

الکترونیک:                                                     قدرت:               

نفر اول:اقای حق شناس                                 نفر اول:اقای لبو حسینی

نفر دوم:اقای حسینی زند                                نفر دوم:اقای فریادیان

نفر سوم:اقای کاظمی                                    نفر سوم:اقای ابوعلی

منتظر موفقیت های بیشتر همه ی بچه های کلاس هستم.

صدای ساز می آید به گوشم باز
مگر اینجا بجز من هم کسی هست؟
چه ساز پرغمی او می نوازد؛هرکه هست
حتما غمی دارد.
چقدر غمناک مینوازد دمادم دم در آن نِی تا بگوید غصه هایش را
... دل بشکسته و غمدیده ای دارد
و شاید خوب می فهمد زمان و لحظه های تلخ هجران را
و شاید خوب میداند هِجای(بی کسی)ها را
و شاید فصل فصلِ قصه های قلب بشکسته.

نمی دانم
ولی انگار ساز او شکایت دارد از عالم
شکایت دارد از آدم
و می گوید:
چرا قسمت چنین شد
هر چه شد بد شد
خوشی ها رفت و سرفصل تمام زندگی غم شد
و شکل خنده از لب های ما کم شد
چرا بد شد!!؟؟

سکوت جالبی یک لحظه جاری شد
تمام دشت با یک دم؛از صدای نِی عاری شد
هِِِی
دوباره می دمد در نِی
چه سازی می نوازد او؛چه سازی می نوازد قلب من؛اینجا بجز من که کسی نیست!

تو سکوت می کنی

فریاد زمانم را نمی شنوی !

یک روز من سکوت خواهم کرد !
...
تو آن روز

برای اولین بار

مفهوم "دیر شدن " را خواهی فهمید !!

حسین پناهی

هنوز حرف پیرمرد عصابدست را یادم نرفته که
گفت مثل عصا باش
هزار بار زمین بخور اما اجازه نده
اونی كه بهت تكیه داده حتی یه بار هم زمین بخوره...

همه دخترا میگن : که پسرا دروغ می گن ؛ ولی پسری که راست می گه هیچ دختری دوستش نداره ... !!!

دلتنگی..................................حاضر! غم.......................................حاضر! درد.......................................حاضر! دوری.....................................حاضر! عشق.................................؟؟؟؟؟؟؟ بلندتر می خوانم......عشق................؟؟؟ باز هم نیامده غیبتهایش از حد مجازش بیشتر شده اخراجش می کنم!!!! با آنکه نمی شود اما زندگی را ادامه می دهم...! مشق هر شبتان همین باشد "جای عشق برای همیشه خالیست...

دلم فـــــال می خواهـــــد
قهـــــوه ... تــاروت ...
نمی دانــــــم ؟!
هر چه باشــــــد
هر چه نقـــــش تـــــو را در این روزهـــــای بــیرنــــگ
... ......پــــر رنــــگ کنــــد !
دلم پــر است
از این همــــــه روزهــــــای خـــــــــالی از تو !!!

کمی خواب به من قرض می دهی ؟

خدایا وقتی ازم گرفتی و بهم بخشیدی ، فهمیدم که معادله زندگی ، نه غصه خوردن برای نداشته هاست و نه شاد بودن برای داشته ها . . .

وقتی فهمیدی قرار نیست با هر زن یا دختری که دوست شدی ، به رختخواب بری...

وقــتی خواستن ها بوی شهوت میدهند ...
وقــتی بودن ها طعم نیاز دارند ...
وقــتی تنهایی ها بی هیچ یادی از یار ؛ با هر کسی پر میشود ...
وقــتی نگاه ها ؛ هرزه به هر سو روانه میشود ...
وقــتی غریزه ؛ احساس را پوشش میدهد ...
وقــتی انسان بودن ؛ آرزویی دست نیافتنی میشود ...
نــه دیگر نمی خواهمش ؛ نــه او را و نــه هیچ کس دیگر را ... !!!

روشنم گشت که آسایش نابینا

چیست......

به آنجا رسیده ام که می دانم...